“top, tüfek ve süngü” 15.yy ve 18.yy sonu arasinda gerçeklesen, bir kisim tarihçinin “askeri devrim” adini verdigi gelismelerle ilgili bir kitap… [ideefixe adresi]
kitap 10 adet makaleden olusuyor, dili de hayli akici… özellikle hosuma giden makaleler osmanlilarla, baltik savaslariyla(tarihsel isveç-danimarka çekismesini ele aliyor) ve avrupa deniz savaslariyla ilgili olanlardi. yalniz bir kismi hayli detaya girmis, insan ister istemez tarihler ve isimler arasinda yolunu kaybedebiliyor.

osmanlinin atesli silahlarla pek içli disli olmadigi, özellikle sokollu’nun ölümünden sonraki gerileyisin zamanin askeriyesindeki teknolojik gelismelerin takip edilememesi yüzünden gerçeklestigi iddia edilir. kitapta aksi bir görüs hakim. aslinda osmanlinin o çaglardaki gelismeleri hayli yakindan takip ettigi, düsmanlarinin kullandigi ve gelistirdigi her türlü silahi kendilerinin de mümkün oldugunca kullanmaya çalistigi öne sürülmekte… fakat yarista geri kalmanin asil sebebinin teknolojiyi kullanmakta degil de, onun getirdigi fikirsel degisikliklere yabanci kalinmanin oldugunun alti çizilmis. savas stratejilerinde avrupa’daki kadar keskin degisimler olamamis, teknolojinin savas alanina tasidigi düsünsel farklilasmalara seyirci kalinmis.
bugünle hayli uyusan bir durum aslinda. biz de avrupa’nin kullandigi her türlü teknolojik yeniligi belki onlardan da hizli hayatimiza katiyoruz, hemencecik kabulleniyoruz. ama bu degisimin neden ve nasil olduguna pek de itibar etmiyoruz. hazircilik durumu, onlar yapiyor biz tüketiyoruz. teknolojiyi kullanma amaçlarimiz farkli.